Review
But Not Too Bold
Synopsis:
In her debut novella, Hache Pueyo tells a story that is a bit Gothic Horror, a bit classic Mystery, a bit Romance, and a bit Fairy Tale, and the resulting novella is magical. Pueyo creates a striking balance between prose that is almost dreamlike while simultaneously providing sharp and, at times, frighteningly clear depictions of the characters and locations.
Brief, but wondrous and wonderful, But Not Too Bold will leave readers wondering where Pueyo will take them next.
Review
ชีวิตของดาลียาเปลี่ยนไปในเช้าวันที่แม่บ้านพบจดหมายที่พิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ดีดซึ่งเขียนว่า:
"จ้างผู้ดูแลกุญแจคนใหม่ด่วน ก่อนรุ่งสาง"
ทุกคนในบ้านคาปรีเชียสรู้ความหมายของจดหมายและคนที่เขียนจดหมายนั้น ผู้เขียนคือท่านหญิงอนาเทมา เจ้าของบ้านคาปรีเชียส เธอเป็นลูกผสมระหว่างแมงมุมกับมนุษย์ร่างยักษ์ผู้ชื่นชอบยาลาวดานัม และกำลังมองหาเจ้าสาว ความหมายของจดหมายนั้นชัดเจน: ผู้ดูแลกุญแจคนเก่าเสียชีวิตแล้ว และดาเลีย ลูกศิษย์ของเธอ จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งแทน
เท่าที่จำได้ ดาเลียเป็นลูกศิษย์คนโปรดของมิสมาทิลเด ผู้พิทักษ์กุญแจมาโดยตลอด บัดนี้ มิสมาทิลเดจากไปแล้ว และดาเลียจึงเป็นผู้พิทักษ์กุญแจคนใหม่ ในการพบกันครั้งแรกกับเลดี้อนาเทมา ดาเลียได้รู้ว่ามิสมาทิลเดเสียชีวิตเพราะเลดี้อนาเทมาเชื่อว่ามิสมาทิลเดขโมยของจากคฤหาสน์คาปรีเชียส ดาเลียสามารถโน้มน้าวเลดี้อนาเทมาได้ว่ามิสมาทิลเดบริสุทธิ์ แต่ตอนนี้เธอได้รับมอบหมายให้ระบุตัวขโมยและนำของที่ถูกขโมยกลับคืนมา และเธอต้องทำเช่นนั้นก่อนที่เลดี้อนาเทมาจะโมโหจนกินดาเลียเสียด้วย...
ในนวนิยายขนาดสั้นเรื่องแรกของเธอ ฮาเช่ ปูเอโย เล่าเรื่องราวที่ผสมผสานระหว่างความสยองขวัญแบบโกธิค ความลึกลับแบบคลาสสิก ความโรแมนติก และนิทานพื้นบ้าน ส่งผลให้นวนิยายเรื่องนี้มีเสน่ห์ดึงดูดใจ
ปูเอโยสร้างสมดุลที่น่าทึ่งระหว่างร้อยแก้วที่ราวกับอยู่ในความฝัน ในขณะเดียวกันก็ให้ภาพที่คมชัดและบางครั้งก็น่าหวาดกลัวของตัวละครและสถานที่ต่างๆ
บ้านสุดประหลาดของปูเอโยถูกบรรยายว่าเป็น "วังสไตล์นีโอโกธิคที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเยอรมัน" และมี "หน้าจั่วแบบเฟลมิช" ที่ปกคลุมไปด้วยสิ่งมีชีวิตคล้ายการ์กอยล์ เช่นเดียวกับนวนิยายเรื่องนี้ มันคือความฝันอันเพ้อเจ้อของสไตล์ต่างๆ ที่ไม่น่าจะเข้ากันได้ดี แต่กลับลงตัวอย่างน่าประหลาดใจ และบ้านหลังนี้ได้รับการดูแลโดยพนักงานที่รู้ดีว่าเจ้านายของพวกเขานั้นเป็นปีศาจ แต่พวกเขาก็เรียนรู้ที่จะรับมือกับความเอาแต่ใจของเธอ (ซึ่งเอาแต่ใจพอๆ กับบ้านของเธอ) ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
ปูเอโย่ได้ร้อยเรียงอิทธิพลของนิทานพื้นบ้านเข้ากับโครงเรื่องอย่างชาญฉลาด โดยดึงเอาองค์ประกอบจากเรื่องราวของบลูเบียร์ดและโฉมงามกับเจ้าชายอสูรมาใช้ในนวนิยายขนาดสั้นเรื่องนี้ พนักงานในบ้านคาปรีเชียสได้เห็นหญิงสาวจำนวนมากถูกนำมาเสนอให้แก่เลดี้อนาเทมาในฐานะว่าที่เจ้าสาว แต่ไม่มีใครรอดชีวิตออกจากบ้านไปได้ เพราะถูกกินไปแทนที่จะได้แต่งงาน ดาเลียรู้เรื่องนี้และเข้าใจว่าเธอมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร แต่ก็เห็นได้ชัดตั้งแต่ต้นว่าเธอหลงรักเลดี้อนาเทมา และก็เห็นได้ชัดเช่นกันว่าความรู้สึกนั้นอาจเป็นไปในทางเดียวกัน ขณะที่พวกเขาสำรวจความสัมพันธ์ใหม่ โดยที่ดาเลียรับใช้เลดี้โดยตรง ความตึงเครียดทางโรแมนติกระหว่างพวกเขาก็เติบโตขึ้นจนสัมผัสได้
แม้จะสั้น แต่ก็เปี่ยมด้วยความมหัศจรรย์และน่าประทับใจ หนังสือ But Not Too Bold จะทำให้ผู้อ่านสงสัยว่า Pueyo จะพาพวกเขาไปที่ไหนต่อไป
- อ่านบทสัมภาษณ์ผู้เขียน ได้ที่นี่
